Door Hans Joachim Störig (1915 – 2012), vertaling vanuit het Duits door P. Brommer.

225 Pagina’s | 1961 | Softcover | Het Spectrum, Amsterdam | ISBN: 9789031504220

Oospronkelijke titel: Kleine Weltgeschichte der Wissenschaft

Van Störig verscheen in de Prismareeks reeds de succesvolle Geschiedenis van de filosofie (Prisma 409/410). Met dezelfde competentie wordt hier de geschiedenis der wetenschap gegeven: wetenschap genomen in de meest uitgebreide zin, dus omvattend het geheel der gesystematiseerde menselijke kennis. Men krijgt hier derhalve een zo veelzijdig mogelijk beeld van de wetenschap in Oudheid en Middeleeuwen, waarin duidelijk de invloed naar voren komt van wijsgerige, theologische, religieuze en algemeen cultuurhistorische stromingen. Störig heeft — en met goed gevolg — een synthese beproefd van caleidoscopische facetten van het menselijk weten. Zijn werk is zo geworden tot een waarlijk ‘vormend’ boek, geschikt, ja onontbeerlijk voor ieder. Want elke discussie van actuele problemen veronderstelt enige kennis van de historische ontwikkeling der wetenschap, omdat het juist de wetenschap is die het sterkst het aanschijn der aarde gevormd heeft en van welke in hoge mate het toekomstige wel en wee der wereld afhangt. Geen ontwikkeld mens kan buiten een geschiedenis der wetenschap. Ook als naslagwerk kan het zijn dienst bewijzen. In twee latere delen van de geschiedenis der wetenschap van de 16e eeuw tot het heden behandeld worden.

Door Hans Joachim Störig (1915 – 2012), vertaling uit het Duits door P. Brommer.

267 Pagina’s | 1965 | Uitgeverij Het Spectrum, Amsterdam | ISBN: 9789031507986

Oospronkelijke titel: Kleine Weltgeschichte der Wissenschaft

In aansluiting op de Geschiedenis van de wetenschap in Oudheid en Middeleeuwen wordt hier de periode geschetst tot de 19e eeuw. De herontdekking van de klassieke Oudheid heeft een onvoorstelbaar grote invloed gehad op het denken en de wetenschap na de middeleeuwen. De botsing tussen middeleeuwse en klassieke geest leidde tot een vrijer en onafhankelijker denken. De boekdrukkunst gaf aan nieuwe gedachten een groter verspreiding en maakte de wetenschap tot een organisch geheel. Zo kon de voedingsbodem ontstaan voor de Homo universalis, de universele geleerde, en zo konden de grondbeginselen voor de moderne wetenschap worden gelegd. Een geschiedenis van de wetenschap is meer dan een opsomming van geleerden en hun denkbeelden, is meer ook dan een beschrijving van het avontuur van de menselijke geest die doordringt in nog onbekende gebieden. Störig tekent een beeld van wisselwerking tussen cultuur, wetenschap en maatschappelijk leven, een beeld dat reliëf geeft aan actuele problemen en dat laat zien hoezeer de ontwikkeling van de wetenschap ons huidige leven bepaald heeft en de toekomst van de mensheid bepalen zal. Zo is een synthese ontstaan die als onuitputtelijke bron van informatie en als naslagwerk van bijzondere waarde is in deze tijd van toenemende specialisatie, waarin de Homo universalis niet meer kan bestaan.