Door Johan M. Pameijer.

232 Pagina’s | Uitgegeven in 2006 | Softcover | Aionion Symbolon | ISBN: 9074899722.

Hoewel de kerken leeggelopen zijn en hun greep op de massa verloren hebben, is religie zelf nog springlevend. Bij veel mensen vindt er juist een verdieping plaats van hun religieuze gevoelens, waarbij de nadruk vooral is komen te liggen op het opdoen van innerlijke ervaringen.

In het verlengde daarvan signaleert de schrijver een verlangen naar een eenvoudige, heldere en doorzichtige maatschappijvorm. Mensen zoeken weer eenheid en de harmonie van heelheid, en zullen steeds meer gaan openstaan voor een grotere aandacht voor de Ziel. Johan Pameijer laat zien dat de nieuwe inzichten. die we uit de Gnostische Nag Hammadi-vondsten hebben gekregen van groot belang zijn om de Kerk weer in staat te stellen een genezende rol te spelen. We kunnen niet langer meer om de echte oorsprong van het Christendom en om de Gnostiek heen. We moeten terug naar de Bron in onszelf en een weg van inwijding doormaken om bij – wat Carl G. Jung noemde – ons ware Zelf te komen, waarmee we in verbinding met het Goddelijk kunnen komen. Een bevlogen, betrokken en zeer inspirerend boek!

Afkomstig uit Hoofdstuk 6 – ‘Tweelingbroers’ (p. 61):

” De tegenwoordige mensheid is als een school spartelende vissen in de netten van een egocentrisch commercieel systeem. Diep van binnen dragen zij heugenis aan een kern van collectieve vrijheid. In weerwil daarvan zijn ze bevangen door collectieve hersenspoelingen en bewegen zich als verdwaalde dwazen door een doolhof van onwetendheid op zoek naar hun ware Zelf. Onbehaaglijk bespeuren zij een voortdurende bedreiging, uitgaande van afschuwelijke demonen, ‘das Ungeheuer’. Iedereen is op zoek naar zijn tweelingbroer, omdat eenieder in zijn diepste wezen weet dat zijn ego slechts een speerpunt is van zijn individuele Zelf. Het grote levensideaal is de vereniging van deze twee, het samensmelten van het ego en Zelf, van de strijder en de priester, van activiteit en passiviteit, van werken en gebed. Alle religies bestaan bij de gratie van wat Jung heeft genoemd de individuatie, het proces van zelfverwerkelijking, het samensmelten van bewustzijn en onbewuste, zodat een groot, alomvattend weten tot gelding komt. “

Door Johan M. Pameijer.

271 Pagina’s | Uitgegeven in 2004 | Softcover | Sigma Uitgeverij BV., Tilburg | ISBN: 9065562338.

Ieder mens heeft zijn eigen droomruimte, de stille onbewuste binnenkant van onze persoonlijkheid. Soms doen dromen je versteld staan en stemmen ze tot nadenken. Wat willen ze je duidelijk maken? Zijn dromen bedrog?

Johan Pamerijer tracht in dit boek nieuwe spirituele perspektieven toe te voegen aan het droomonderzoek vanuit de zienswijze dat dromen ons kunnen helpen en ons innerlijk kunnen helen. Betekenis en zin van dromen verwijzen naar een diep reservoir van kennis, dat ontoegankelijk is voor het dagbewustzijn, maar zicht tijdens de slaap voorzichtig kenbaar maakt. De droom laat iemand zien, zoals hij werkelijk is: het uiterlijk masker valt weg en de innerlijke waarheid treedt onverbloemd aan het daglicht. In dit boek voert de schrijver ons langs de oude Egyptische, Assyrische en Griekse droomuitleggers naar het meer modern op Freud en Jung gebaseerde droomonderzoek. Hij maakt daarbij gebruik van vele persoonlijke en hem ter hand gestelde indrukwekkende droomverslagen.

Afkomstig uit Hoofdstuk 6 – ‘De Collectieve Oerdroom’ (p. 207):

Het spanningsveld van Eros

” Het totale cultuurgebied van de Middelandse Zee-volken geloofde in een mannelijke scheppersgod en een vrouwelijk natuurbeginsel. Het spanningsveld tussen de uiteengedreven godenparen werd ingevuld door Eros, de god met zijn liefdespijl. Liefde is sindsdien het ultieme bindmiddel tussen de gescheiden partners, de zoektocht geldt als drijfveer van ons leven en de hereniging gloort aan de verre horizon van onze bewustzijnsreis. Alle Griekse mysterieen zoeken de eenwording van de tegendelen langs ingrijpende trainingstages, aangeduid met de namen zuivering, verlichting en vereniging, naar Plato, die sprak van reinmaking, inwijding en aanschouwing. Ze mondden uit in een doodslaap die de myste in het aangezicht van de god bracht. Het streven om van het zinnelijke naar het geestelijke op te stijgen, de drang van de sterveling om zich naar het geestelijke te verheffen, is door Plato Eros genoemd. “