Theosofie benadrukt dat de drieënige Logos in het hele universum weerspiegeld wordt, overal waar een ‘lokaal’ scheppingscentrum het kosmische recapituleert. Een dergelijk centrum is het hart van de Solaire Logos, die wel gesymboliseerd is als een goddelijk heerser die in de gouden paleizen van de Zon troont en over ons zonnestelsel heerst.
Deze logoïsche essentie troont ook in ieder van ons en wel als de goddelijke vonk; een mens is als hulpschepper immers een miniatuur of microkosmos van God.
Dat goddelijke in ons is ons ware en ultieme wezen, onze erfenis uit de glorie die ons ware thuis is. Ondanks alles wat er in ons leven voorbijgaat, weten we als we naar binnen kijken dat we een bestaanskern bezitten die eenvoudigweg is, die, zo beseffen we, boven, of onder, alle wisselvalligheden bestaat. Die kennis op zichzelf garandeert dat we, ondanks de kracht van onze misvattingen, over een vermogen tot authentieke wijsheid beschikken, wijsheid die, zoals oude geschriften zeggen, in staat is het werkelijke van het onwerkelijke te scheiden. In de diepten van ons wezen ligt, onder lagen bezigheden en gonzende verwarring, een oceaan van creativiteit, wijsheid en vreugde, waaruit we soms kunnen putten. Deze oceaan mondt uiteindelijk uit in de eindeloze zee van kosmisch bestaan.
Uit: Robert Ellwood – Wat is theosofie?
Zoek in jezelf naar de ingang tot die wereld van Licht, en als je die gevonden hebt leer dan daarin te wonen, want daar en daar alleen kan de reiziger door tijd en ruimte glimpen van de eeuwigheid opvangen.
Uit: Geoffrey Hodson – The angelic hosts
Binnen in het Zelf is de enige bron van langdurig en diep geluk, vrede en vervulling.
Annie Besant
Als lijden stemmingen van neerslachtigheid teweeg brengt, vervult dat lijden alleen maar zijn bedoeling. Dat is een deel van zijn plaats in de orde der dingen en maakt ons bewust van het feit, dat onder de zoete geneugten van het leven altijd pijn ligt. Maar deze gedachte alléén is slechts de halve waarheid. De andere helft is veel moeilijker te vinden: dat onder het oppervlak van lijden, waaraan niemand ontkomt, veel dieper dan bij zijn tegenhanger, een reusachtige harmonie huist, een immense liefde, een ongelofelijke vrede en steun van het Universum.
Paul Brunton