In het hierna volgende artikel wijst Radha Burnier, de internationaal President van de Theosophical Society, op het feit dat de mensheid lijkt af te koersen op een eigengemaakt rampenprogramma gezien alle schadelijke handelingen die momenteel overal op de aarde plaastvinden. De karmische wet zal zijn loop hebben, ook als mensen proberen dit tegen te gaan.
Vragen om ellende?
Verblind door begeerte naar winst en genot lijkt de mensheid af te koersen op een eigengemaakt rampenprogramma. Als voorbeeld kunnen wij drie gebieden bekijken, namelijk bemoeienis met het milieu, wereldwijde handel en genetische manipulatie.
Over milieuschade heeft de destijds Algemeen Secretaris van de Verenigde Naties, Kofi Annan gezegd: ‘menselijke activiteiten veranderen de natuurlijke balans van de Aarde, daar ze zich als nooit tevoren uitstrekken tot de atmosfeer, de oceanen, de polaire ijskappen, het oerwouddek en de natuurlijke bescherming die onze wereld een leefbaar thuis maken.’ (Geciteerd in Theosophy-Science Newsletter, uitgegeven door Dr. Hugh Murdoch, Sydney, september 2002). Niet alleen hij, maar vele anderen die zich ernstig zorgen maken over de schade aangericht aan het milieu door de mens, hebben gewaarschuwd tegen de ondoordachte wedloop om materiële hulpbronnen te exploiteren, die resulteert in het broeikaseffect. Ondanks internationale conferenties en grote openbare demonstraties kiezen de rijke landen, gewend aan hun luxe leven, ervoor de ogen te sluiten voor het risico van naderende door de mens veroorzaakte rampen. Wat gebeurt er als de hele mensheid – door een wonder – het niveau bereikt van de rijke landen? Dan zou de aarde misschien onbewoonbaar worden. De oceanen gaan stijgen naarmate de aarde opwarmt; gletsjers smelten al en wetenschappers verwachten dat warm water in de oceanen zal uitzetten, met als gevolg dat er gunstige omstandigheden ontstaan voor veelvuldig voorkomende stormen en orkanen.
In het laatste tiental jaren zijn er meer rampzalige overstromingen geweest op vele continenten dan ooit tevoren. Het voortdurende vellen en afbranden van beboste gebieden, die water zouden hebben kunnen opnemen en slib vasthouden, leiden tot erosie. Wegstromend zand verstopt de laaglanden. Overstromingen zijn het onvermijdelijke gevolg hiervan. Intensieve houtkap van oerwouden, het veranderen van moerassen in garnalenkwekerijen, het beschadigen van wildernissen, enzovoort bevoordelen enkelingen en brengen de levens van miljoenen in gevaar.
In de tweede plaats kan sociale stabiliteit niet gehandhaafd worden tenzij mensen een redelijk welbevinden hebben en tevreden zijn. Wanneer een groot aantal mensen wanhopig tekorten lijdt zoals het geval was bijvoorbeeld vóór de revoluties in Frankrijk en Rusland, kan men gewelddadige veranderingen verwachten. Miljoenen armen in deze twee landen hadden niets te verliezen door hun meesters niet te gehoorzamen of de kwalijke wetten en praktijken van toen tegen te werken. Tegenwoordig zijn er vele waarschuwingen van soortgelijke omstandigheden die zich internationaal aan het ontwikkelen zijn.
Dr. Hugh Murdoch (op. cit.) vestigt de aandacht op artikelen in de New Scientist die wijzen op de noodzaak om alles wat verband houdt met globalisering opnieuw te overwegen. Hij schrijft: ‘wat tegenwoordig meer dan ooit noodzakelijk is, in plaats van het heersende individu en nationale hebzucht, is het spirituele en theosofische inzicht dat wij allemaal onderling verbonden zijn op een diep of fundamenteel niveau.’ Hij attendeert op enkele punten in bovengenoemde artikelen en verwijst naar de rijke landen, bijvoorbeeld de VS en de landen van de Europese gemeenschap, die vrijhandel alleen nastreven voor de export van hun producten en diensten, terwijl ze tariefsgrenzen en subsidies gebruiken om de voornamelijk agrarische exportproducten van de armere landen te belemmeren. Hij citeert het VN Ontwikkelingsrapport, waarin staat: ‘als de huidige praktijken doorgaan, verschuiven de economische verschillen tussen industriële naties en ontwikkelingsnaties van ongelijk naar onmenselijk.’
Onze aandacht wordt ook gevestigd op de hoop die gewekt is door de Conferentie in Rio van 1992. De rijke landen beloofden toen hun aandeel in de hulp aan arme landen te verdubbelen. Maar alleen Nederland en de Scandinavische landen halen het doel. De rijkste landen doen het slecht. Wij halen opnieuw Kofi Annan aan: ‘er is geen tekort aan voedsel op de planeet. De voornaamste reden dat 800 miljoen mensen elke avond honger lijden is dat zij de middelen ontberen om hun eigen eten te kopen of te verbouwen… boeren in vele regio’s waar ‘voedseltekort’ heerst kunnen geen zaken meer doen omdat hun producten lijden onder de goedkope import uit de VS. [Wij kunnen eraan toevoegen dat de import alleen goedkoop blijft zolang er concurrentie is van de inlandse producten.] Zowel handel als wetenschappelijke ontwikkeling spelen een rol in de moderne wereld… beide worden eerder toegepast ten behoeve van de noden van de rijken dan van de armen.’
Het nieuws uit Afrika is hartverscheurend. Miljoenen mensen staan op het punt te verhongeren of sterven langzaam een pijnlijke dood door ondervoeding. In de afgelopen tientallen jaren zijn er al verscheidene gruwelijke hongersnoden geweest. Ons wordt verteld dat de rijkste 20 % van de wereldbevolking meer dan 80 % van de rijkdommen van de wereld opmaakt. Het verschil groeit zelfs binnen de grenzen van de rijke naties. Volgens het jaarlijkse rapport van het US Census Bureau is het aantal Amerikanen dat onder de armoedegrens is terechtgekomen, 1,3 miljoen meer geworden in het afgelopen jaar. Zelfs in arme landen is er een klein percentage mensen dat enorm rijk aan het worden is, terwijl de rest van de bevolking worstelt om in leven te blijven. Zoals in één van de artikelen staat die Dr. Murdoch aanhaalt: ‘Snelle economische groei en de dominantie van een westerse cultuur die gebaseerd is op consumptie en individualisme hebben slechts voordelen gebracht aan enkelingen en een onhoudbare druk gelegd op het milieu.’
Consumentisme en egoïsme scheppen hun eigen ironische en zelfs groteske situaties. Wat wel genoemd is ‘ een sport voor onze ontaarde tijd’ neemt de vorm aan van ‘competitief eten’. Televisiekijkers worden vermaakt door het kijken naar gulzigaards die zich volproppen met 50 knakworstjes in 12 minuten, 11 kwartpond hamburgers in 10 minuten of 7 liter roomijs in 12 minuten – in een poging decadente Romeinen de loef af te steken?! Zwaarlijvigheid veroorzaakt meer voortijdige sterfgevallen in sommige landen dan roken, alcoholgebruik, drugsgebruik en verkeersongevallen bij elkaar.
Zou de menselijke toekomstvisie gevaar niet moeten voorvoelen? Ondraaglijke spanningen, o.a. onmogelijke schuldenafbetalingen en oneerlijke en uitbuitende handelsvoorwaarden zouden – zelfs als er een vernislaagje welwillendheid overheen gelegd is door de schijnbaar grootmoedige term ‘globalisering’ – de enorme aantallen arme mensen die steeds ellendiger worden in opstand kunnen doen komen met woede en welke wapens en middelen zij ook maar kunnen vinden. Financier George Soros zegt: ‘Wij hebben wereldmarkten, maar we hebben geen wereldmaatschappij. En we kunnen geen wereldmaatschappij stichten zonder morele overwegingen te laten meetellen.’ (Op.cit.) Luisteren naar zulke waarschuwingen betekent een opoffering van de kant van diegenen die bezitten ten gunste van hen die niets bezitten, op individueel, groeps-, nationaal en internationaal niveau.
De derde soort ramp die de mensheid over zich af lijkt te roepen is misschien de uitkomst van genetische manipulatie. Volgens Gene Watch, een Britse waakgroep, is de schaal van experimenten op dieren – grotendeels aangedreven door de winsten die verkregen worden door het patenteren en het produceren van nieuwe geneesmiddelen enzovoort – schokkend. Ze zijn in tien jaar tijd met 800 % toegenomen. Uit de 10.000 pogingen die wereldwijd gedaan zijn om dieren te klonen, waren er maar 124 levendgeborenen. Hiervan kwamen slechts 65 tot wasdom, en vele hadden ernstige lichamelijke defecten zoals misvormde ledematen of het onvermogen om normaal te bewegen als gevolg van zwakte. Toch is de bedreiging van het klonen van mensen tamelijk reëel. Er worden bijvoorbeeld pogingen gedaan om huisdieren te klonen, want er is weinig protestbereidheid als het aankomt op dierenlevens.
Dr. Sue Mayer, een van de auteurs van het Gene Watch rapport, is lid van de Agrarische en Biotechnologische Commissie van de regering die toezicht houdt op de ontwikkeling. Zij verklaart: ‘Britse wetenschappers zijn honderdduizenden dieren per jaar aan het genetisch modificeren en klonen zonder dat dit veel medisch en commercieel voordeel oplevert.’ Men zegt dat veel experimenten niet efficiënt zijn, dierenlevens verspillen en dieren veel leed berokkenen, ‘hetgeen allemaal voor het publieke debat verborgen gehouden wordt.’
Het is nu bekend dat vivisectie op mensen, het implanteren van radioactieve substanties in geestelijk onvolwaardige patiënten in inrichtingen en vele andere criminele handelingen in het geheim zonder mededogen zijn toegepast uit naam van ‘de wetenschap’. Deze kwamen pas tientallen jaren later aan het licht. Op ’t ogenblik werken verscheidene grote bedrijven aan genetisch gemodificeerde varkens om levers, nieren, harten en alvleesklieren te ontwikkelen, waarbij miljoenen ponden geïnvesteerd worden. Dr. Mayer zegt: ‘wetenschappers laten zich het hoofd op hol brengen door de hype rond genen en dieren lijden daaronder. Er is geen rechtvaardiging voor de genetische modificatie en het klonen van dieren voor gebruik in de landbouw, als geneesmiddelenfabrieken of voor orgaanproductie.’
De waarde van deze activiteiten en de uitkomsten ervan zijn nauwelijks bekend – misschien wel onkenbaar. Genadeloos geknoei met de millennia oude, evolutionaire scheppingen van de natuur en de arrogantie die aan de orde komt bij het geloof dat een paar sluwe mensen de uitgestrekte intelligentie van het universum kunnen overtreffen, zou kunnen leiden tot nog afschuwelijkere en oncontroleerbaardere rampen dan die resulteren uit het beschadigen van het milieu of het scheppen van sociale instabiliteit.
Natuurlijk zal de karmische wet zijn loop hebben, of mensen die nu denken tegen te kunnen houden of niet.
Uit: The Theosophist