Eén van de conditioneringen waardoor het menselijk verstand verduisterd wordt, is door middel van woorden. In het volgende artikel geeft Radha Burnier, de internationale president van de Theosophical Society, voorbeelden van hoe ver mensen kunnen gaan in het verdraaien van de werkelijkheid door middel van woorden.
Verbale misleidingen
door Radha Burnier
Beweringen van Krishnamurti zoals ‘Het woord “boom” is niet de boom’, of ‘Het woord “liefde” is niet liefde’ zijn onweerlegbaar. Woorden doen mensen geloven dat zij de feiten achter de lettergrepen ervaren. Door over geweldloosheid te praten kan iemand zichzelf ten onrechte doen geloven dat geweldloosheid een realiteit is in zijn leven. Al vanaf de oudheid wordt er voor dit gevaar gewaarschuwd. Eén van de conditioneringen waardoor het menselijk verstand verduisterd wordt, is door middel van woorden, inclusief de betovering die teweeg gebracht wordt door geschriften en woorden van autoriteit.
Bekende woorden met een duidelijke betekenis worden tegenwoordig vervangen door vage alternatieven of ambigue frasen om illusies te scheppen, waarbij men best weet dat feiten niet veranderen door woorden. Een doof iemand is nog steeds doof, ook al zeggen mensen dat hij ‘gehoorbeschadigd’ is in een poging te vermijden de existentiële doofheid onder ogen te zien. Op soortgelijke wijze slaagt het spreken over ‘visueel gehandicapten’ er niet in het onaangename feit van blindheid te verzachten. De geraffineerdere, afleidende woorden betekenen niets en verhullen veel. In gevangenenkampen van de VS in Irak en elders wordt, wanneer een gevangene gewurgd of verstikt wordt, dit beschreven als ‘gecompromitteerde ademhaling’.
In een scherp en kritisch artikel dat gepubliceerd is in The Hindu, een krant met een brede oplage in India, vestigt P.Sainath (30 mei 2004) de aandacht op de martelingen die werden toegepast in de Abu Ghraib gevangenis door personeel uit de VS, waarbij hij aantoont hoe cru de eufemismen zijn die in de New York Times en andere bronnen in de VS gebruikt worden. Ofschoon de wrede en misdadige handelingen die onder het Hoesseinregime plaatsvonden vierkant beschreven werden als ‘marteling’, worden soortgelijke aanvallen op gevangenen door legerpersoneel uit de VS omschreven als ‘rigoureuze ondervraging, tactieken om mensen onder druk te zetten, bot geweldtrauma, slechte behandeling, afdwingende technieken’ enzovoort.
Sainath zegt er het volgende over:
‘Het nalezen van rapporten in de voornaamste media in de VS in de loop van veertien dagen laat het volgende denkbeeld zien: gebruik het woord ‘marteling’ niet als u het kunt voorkomen. Dat is niet iets wat wij met ‘onze jongens’ geassocieerd willen zien, ongeacht wat het beeldmateriaal laat zien. Bovendien, zoals president Bush het formuleerde, liggen die walgelijke dingen (lees martelingen) niet in de aard van het Amerikaanse volk.’
Het leger van de VS bezag de acties van zijn mannen op de volgende manier:
‘Zij schiepen de fysieke en mentale voorwaarden voor het succesvol ondervragen van getuigen.’ Dat is het schattigste verslag van barbarij dat u ooit gehoord hebt.
De feiten verhullen door misleidende woorden te gebruiken is een wijdverbreide techniek die vooral gebruikt wordt door mensen die aan de macht zijn. Vroeger hoorden wij over communistische rechtspraak en wij werden verondersteld niet te vragen of rechtspraak communistisch of kapitalistisch kan zijn. Wanneer rechtspraak verwatert, ingeperkt wordt of afgedekt, dan verwordt zij tot een kwalijke parodie.
Uit: The Theosophist van juli 2004
Vertaling: A.M.I.