Het effect op menselijk bewustzijn van de dagelijkse activiteiten in bepaalde beroepen is enorm: bloemen kweken is verheffend, terwijl tewerkstelling in slachtbedrijven degraderend is. Hierover een artikel van mevr. Radha Burnier, president van de Theosophical Society (Adyar).
Vooruitgang en beroepen
In een recent nummer van het tijdschrift Time bespreekt het zakelijk gedeelte de tuiniersindustrie in Groot-Brittannië. Men zegt dat deze inkomsten oplevert van ongeveer vijf miljard dollar per jaar. De jaarlijkse bloemententoonstelling van de Royal Horticultural Society trekt een groot aantal tuinliefhebbers, van Prins Charles tot andere tuinminnaars uit eigen land en uit het buitenland. Het verslag vermeldt dat nu al twee jaar achtereen het Europese sociale en zakelijke establishment werd aangetrokken tot deze vierdaagse gebeurtenis en dat daarvan elke dag enkele uren verslag werd gedaan op de televisie. Tuintijdschriften, tuinrubrieken in de zaterdagkranten en televisieprogramma’s over tuinen “hebben de markt echt bevrucht”.
Deze ‘bloeiende’ bedrijfstak biedt natuurlijk werkgelegenheid aan duizenden mensen, die niet alleen profiteren door banen te krijgen maar door dagelijks bezig te zijn in een beroep waar verscheidene menselijke eigenschappen gevoed worden. Het verzorgen van levende wezens, ze beschermen, er voor zorgen dat ze de beste omgeving hebben om te groeien en zichzelf van hun beste kant te laten zien, brengt de goede kant van mensen naar voren. Zij maken misschien deel uit van de zakenwereld, maar het gaat hun om goede zaken.
Er zijn andere bedrijfstakken die het tegenovergestelde zijn. Jammer genoeg ligt er in India nu een officieel voorstel om dieren op intensieve en extensieve schaal te gaan fokken, grote slachthuizen te bouwen en winsten te ontlenen aan de vleesexport. Dit zal ongetwijfeld aan zeer velen werk bieden, ook aan jongeren en zelfs kinderen (kinderen werken nog in verscheidene slachtinrichtingen). Maar de mensen die in deze bedrijfstak werken, worden immuun voor wreedheid en bloedvergieten. Doden wordt een deel van hun dagelijks leven; het lijden en de jammerkreten van levende wezens beroeren hun hart niet.
Het effect op menselijk bewustzijn van de dagelijkse activiteiten in bepaalde beroepen is enorm: bloemen kweken is verheffend, terwijl tewerkstelling in de slachtbedrijven degraderend is. Ook de gewoonten in het leger maken het denkvermogen van de vele mannen en vrouwen die oorlogsplannen maken, wapens ontwikkelen of feitelijk deelnemen aan verwoestingen, minder gevoelig. Zaken doen kan men op diverse gebieden, maar de juiste keuze in welke zaak men wil gaan, is altijd open; en dit geldt zowel voor een regering alsook voor particulieren. Om een voorbeeld te nemen: India heeft een prachtige traditie in de vervaardiging van textiel en van producten van handenarbeid, en slimme mensen zouden dit bijzonder kunnen stimuleren in plaats van plannen te smeden om de aloude spirituele cultuur van de mensen te degraderen door het slachten te ontwikkelen. “Op de juiste manier de kost verdienen” is zo belangrijk voor de menselijke vooruitgang dat de Boeddha dit uitgangspunt deel liet uitmaken van het achtvoudige pad tot verlichting. Vrede is de basis van cultuur en ware vooruitgang.
Uit: The Theosophist van augustus 2002
Vertaling: A.M.I.